In Guyana ligt één van de grootste watervallen ter wereld: Kaieteur. Guyanezen zijn zeer trots op hun natuurfenomeen, the biggest 'single drop' waterfall in the world zoals hij overal genoemd wordt. Wat 'single drop' precies betekent, is me onduidelijk. De hoogste waterval ter wereld ligt namelijk in Venezuela (Angelwaterval). De grootste zijn de Victoriawatervallen in Zimbabwe. Het doet me sterk vermoeden dat het hier over een term gaat die werd uitgevonden voor het toerisme in Guyana.
Er lopen bijzonder weinig wegen in het binnenland van Guyana en dus zeker niet naar afgelegen natuurfenomenen. De Kaieteur waterval bezoeken in het gelijknamig nationaal park is echter heel gemakkelijk. Je betaalt een kleine 150 euro en je vliegt 's morgens met een klein vliegtuig van Georgetown naar het landingsbaantje op wandelafstand van de waterval. Met een groep blanke toeristen op leeftijd schuim je een handvol panoramische zichten af en ga je koortsachtig op zoek naar de iconische soort van het nationaal park, de zeldzame gouden kikker. Na twee uur vlieg je met hetzelfde viegtuig terug naar de hoofdstad.
150 euro leek ons echter wat te veel voor deze twee uur durende ervaring. Bovendien was ons plan om na Guyana Brazilië aan te doen. Kaieteur ligt reeds halverwege de zuidwaartse weg die naar het Braziliaanse grensdorp Bonfim leidt. Terug naar het noordelijke Georgetown te vliegen is dus een omweg van jewelste. Er bestaan ook reisorganisaties die je (naar verluidt) voor de luttele som van 650 euro via rivieren ter plaatse kunnen brengen. Dit valt helaas buiten ons reisbudget. Kaieteur leek zeer onbereikbaar...
Gelukkig bestaat er zoiets zoals het wereldwijde web. Een Brit genaamd Joel heeft begin 2014 heel veel moeite gestoken in een gedetailleerde beschrijving om de watervallen te bezoeken, onafhankelijk van dure reisbureaus. Ongeveer tijdens de periode waarin ik deze webpagina aan het bestuderen was, ontmoetten we Baptiste, een Fransman met een rugzak. We besloten om samen de kosten te drukken, simpelweg over land richting de waterval te reizen en in het dichtsbijzinde mijndorp Mahdia een gids met een boot te zoeken die ons voor een democratische prijs tot bij Kaieteur kon brengen.
De rit naar Mahdia over de hobbelige, onverharde wegen verliep niet zonder problemen (lekkende remvloeistof) maar met talrijke uren vertraging bevonden we ons in een gezellig guesthouse, uitgebaat door ongelooflijk vriendelijke en behulpzame mensen. Later regelden zij voor ons zelfs twee gidsen die ons voor een namiddag meenamen naar een verlaten goudmijn om te gaan zwemmen. De volgende dag startte de zoektocht naar een gids in het meer dan gezellige Mahdia. Wederom via Joels beschijving vonden we John en zijn familie. Geboren in het nationaal park, kent hij de streek als z'n broekzak. Bovendien heeft hij een eigen boot om ter plaatse te gaan. Eindelijk, we konden vertrekken.
De boottocht naar de waterval loopt langs twee kleinere watervallen genaamd Amatuk en Waratuk. John en zijn zoon droegen telkens hun boot (inclusief buitenboordmotor) simpelweg naar de andere kant van de waterval. Enkel de boottocht naar het nationaal park is al adembenemend. De combinatie van bergen en tropisch regenwoud is ongelooflijk en brengt zowel nederigheid als innerlijke rust teweeg. Baptiste kon niet zwijgen over hoe jammer het was dat goud- en diamantmijnen littekens achterlaten in het landschap. Hij heeft gelijk maar ik liet me niets aan het hart komen. Ik genoot.
We overnachtten een eerste keer in Tukeit, een guesthouse ingericht voor toerisme. Met twee parkwachters, Frankie en Licoln, en hun boot spendeerden we de namiddag op en rond de rivier. Wandelen in het oerwoud, vissen, zwemmen, ... 's Nachts zochten we tevergeefs naar kaaimannen. We zagen enkel een zeer jong exemplaar zich uit de voeten maken.
De volgende ochtend begon de laatste etappe richting de waterval. Een wandeling van drie uur bracht ons van de rustige rivier beneden stroomopwaarts tot aan de waterval bovenaan de kloof. Tegen het einde begon het bijzonder warm te worden. Alles is vochtig dus zweten helpt niet veel. De wandeling wordt steeds stijler en stijler. De laatste helling wordt de 'oh-my-God'-klim genoemd. Buiten adem hoor je de waterval voor je hem uiteindelijk ziet. En niets is gelogen...
Een naturfenomeen als dit verdient een eigen adjectief. Al weet ik niet wat grootste 'single drop' waterval betekent maar het is alleszins indrukwekkend. Het water valt met een gemiddelde van 663 000 liter per seconde 226 meter naar beneden. Onze foto's zijn getrokken op het einde van het droogseizoen. Tijdens het regenseizoen wordt de rivier nog eens een stuk breder. De vallei is (vooral 's morgens) gehuld in een constante mist afkomstig van het water dat met onmeetbare kracht tegen de bodem van de ravijn aanbokst.
Verschillende soorten hebben hier hun zeer exclusieve stek van gemaakt. Ongelooflijk behendige gierzwaluwen nesten in de grot achter de waterval en bejagen insecten op acrobatische wijze in het schemerlicht. Reuzenbromelia's vangen met hun bladeren kleine waterdruppels van de mist en zijn op hun beurt het thuis van duizenden kleine andere insecten. De gouden kikker voedt zich dan weer met die insecten.
De legende wil dat een Indiaans stamhoofd, genaamd Kaie, boosaardige geesten achter zich aan lokte en zichzelf met zijn kano van de waterval stortte om zo zijn stam veilig te stellen. Teur is het Indiaanse woord voor waterval, vandaar Kaieteur. Zijn kano zou volgens de legende versteent zijn voor Kaie van de klif viel. Die rots vormt nu een indrukwekkend uitkijkpunt waar je over de rand kan gluren, bijna een kwart kilometer diep. Dit hypnotiserend beeld is de perfcte plaats voor een zonsondergang. We namen onze tijd om over het land naar het nationaal park te komen. En dat bezorgde ons de tijd om te genieten van dit natuurlijk schouwspel. Het is uniek en meer dan de moeite waard om alleen op deze prachtige plek te zijn.
Na een tweede nacht in het park daalden we terug af en keerden we via dezelfde weg terug naar Mahdia. Vanaf daar begon de zoektocht naar vervoer richting het zuiden.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten